Ramai menderita selepas bersara!

SELEPAS bersara, bayangkan apa yang boleh dilakukan dengan ‘gaji’ bulanan sebanyak RM208 bagi menanggung kehidupan seharian selama 20 tahun atau 240 bulan termasuk terpaksa melunaskan hutang pinjaman kereta, perumahan, pinjaman peribadi, keperluan diri sendiri dan keluarga.

Lebih teruk lagi sekiranya masih terpaksa menanggung anak-anak yang sedang belajar, melunaskan saki-baki hutang perkahwinan hebat ‘wedding of the year’, kos tinggi rawatan perubatan secara ‘pakej’ – kencing manis, darah tinggi dan jantung.

Keadaan yang menyesakkan nafas ini secara khususnya banyak melibatkan majoriti pekerja swasta, berbeza dengan rakan penjawat awam lain yang mampu menarik nafas lega kerana masih mempu­nyai talian hayat duit pencen.

Menurut statistik Kumpulan Wang Simpanan Pekerja (KWSP), sebanyak 69 peratus pencarumnya yang berusia 54 tahun pada 2013 mempunyai simpanan hari tua di bawah RM50,000 dan lebih tragik lagi apabila majoriti daripada mereka menghabiskan simpanan itu dalam tempoh antara tiga dan lima tahun sahaja.

Bukan secara sengaja penulis memilih tempoh sehingga 20 tahun tetapi ia bersebab kerana hasil kajian terkini purata jangka hayat penduduk negara ini ialah 75 tahun, iaitu kira-kira 20 tahun selepas bersara pada usia 55 tahun.

Oleh itu, amat beruntung bagi pesara yang turut mempunyai simpanan hari tua selain daripada KWSP, sekurang-kurangnya mampu menampung sedikit-sebanyak keperluan hidup. Persoalannya, ramai dalam kalangan penduduk negara ini beranggapan bahawa simpanan KWSP adalah mencukupi, justeru tidak memerlukan simpanan lain.

Situasi ini sebenarnya amat kritikal kerana sekiranya apabila mencapai usia 50-an baharu tersedar, semuanya agak terlambat untuk melakukan sesuatu. Melainkan langkah awal dilakukan pada seawal usia 30-an, namun yang menjadi masalahnya ramai golongan muda ini kebanyakannya tidak terfikir untuk merancang awal sebagai persediaan menghadapi hari tua masing-masing.

Timbalan Ketua Pegawai Eksekutif KWSP bagi pengurusan perancangan dan strategi, Tunku Alizakri Raja Muhammad Alias memaklumkan bahawa 23 peratus daripada pencarum berusia 54 tahun mempunyai simpanan asas kira-kira RM196,000 yang bermakna jika dibahagikan kepada 240 bulan, jumlah bulanan yang bakal diperoleh ialah kira-kira RM800.

Namun jumlah itu akan menjadi realiti sekiranya pencarum sanggup menahan seketika nafsu dan memilih untuk membuat pengeluaran bulanan. Bagi yang memilih pengeluaran semua sekali atau sebahagian – lain pula ceritanya.

“Masalah ini bukannya berlaku terhadap pencarum KWSP sahaja tetapi turut melibatkan majoriti kumpulan rakyat lain, contohnya daripada statistik Agensi Kaunseling dan Pengurusan Kredit (AKPK) melalui Program Pengurusan Kredit mencatatkan daripada 200,000 pelanggannya, 10 peratus daripada menghadapi masalah kewangan kritikal.

“Persepsi bahawa simpanan da­lam KWSP sudah memadai adalah silap. Secara formulanya, 30 peratus daripada pendapatan bulanan perlu dijadikan sebagai simpanan, tetapi ramai yang tidak sanggup melakukannya kerana kekangan tuntutan lain yang ditambah lagi faktor luaran seperti inflasi.

“Kaedahnya seperti mudah iaitu apabila dapat gaji, sebanyak 30 peratus diagihkan untuk simpanan dan selebihnya barulah dibelanjakan, namun apa diamalkan oleh majoriti penduduk ialah dapat gaji, ditolak untuk perbelanjaan dan bakinya barulah disimpan, itu pun jika ada,” katanya di sini baru-baru ini.

Sedikit maklumat untuk dimanfaatkan bersama, jumlah pengeluaran simpanan KWSP pada suku ketiga tahun ini mencecah RM8.5 bilion dengan 413,827 permohonan diluluskan. Pengeluaran fleksibel umur 55 tahun kekal sebagai pengeluaran tertinggi dengan RM1.7 bi­lion berbanding RM1.53 bilion pada suku tahun sama tahun lalu iaitu kenaikan sebanyak 11 peratus.

Ahli yang memilih untuk mengeluarkan simpanan KWSP melalui pengeluaran penuh umur 55 tahun pada tempoh sama juga meningkat sebanyak 2.74 peratus kepada RM1.63 bilion dengan 40,931 permohonan diluluskan berbanding RM1.60 bilion pada suku ketiga tahun lalu.

Isunya di sini ialah perlunya ke­sedaran merancang kewangan sejak daripada awal lagi, tidak dapat tidak, langkah ini amat perlu dilakukan, melainkan kerajaan mem­punyai satu pelan mapan jaringan keselamatan kebajikan sosial terutama bagi warga emas bekas kakitangan swasta atau yang be­kerja sendiri.

Sehubungan itu, kurikulum khu­­sus mengenai perancangan kewangan perlu dijana sejak daripada peringkat akar umbi lagi, termasuk diwajibkan pada peringkat sekolah rendah dan menengah. Kesedaran tentang kelebihan menabung perlu kembali dirakyatkan, perbelanjaan mengikut keperluan perlu dimantapkan.

Persepsi dalam kalangan ge­ne­rasi muda yang menganggap pelan perancangan untuk masa tua tidak ‘cool’ perlu dibuang sejauh mungkin, kerana kumpulan sasar inilah yang sepatutnya menyibukkan diri kerana mereka bakal menjadi orang tua.

Mentaliti zon selesa yang terlalu mengharapkan bantuan ‘Fama’ (Father Mother) perlu dikikis kerana tidak selamanya semua daripada kita mampu ditanggung, ditambah lagi sesuatu yang bakal berlaku pada masa hadapan juga tidak semua daripada kita mampu menekanya dengan tepat.

“Bagi generasi ‘burger’ pada masa ini atau generasi Y setiap kali mendapat bonus atau gaji, benda pertama yang terlintas da­lam fikiran ialah membeli atau ‘up grade’ gajet terkini seperti te­lefon dan tablet, lagi canggih dan hebat lagi ‘cool’, dan kebanyakannya proses ini mampu menjangkau hingga beribu-ribu ringgit,” kata Tunku Alizakri.

Menyedari mengenai situasi ti­dak menyenangkan yang mungkin jarang disedari oleh sebahagian besar penduduk negara ini, ter­utamanya pencarum KWSP, agensi itu melaksanakan inisiatif yang pertama di dunia apabila memperkenalkan Khidmat Nasihat Persaraan (RAS) yang dilancarkan secara tidak rasmi pada 1 Julai lalu.

Melalui RAS, Tunku Alizakri memaklumkan bahawa para ahli akan diberikan khidmat nasihat percuma dan panduan tentang bagaimana mereka boleh membuat keputusan penting berkaitan simpanan KWSP agar wang mereka boleh bertahan lebih lama sepanjang tempoh persaraan, termasuk pilihan untuk membantu mengurus dan meningkatkan simpanan mereka.

“Khidmat ini adalah percuma, segala maklumat akan dirahsiakan. Apa yang paling penting, RAS tidak memberikan cadangan terutamanya dalam hal-hal berkaitan pelaburan atau mempromosikan sebarang khidmat yang ditawarkan oleh pihak ketiga,” katanya.

Projek perintis RAS pada masa ini dilaksanakan di ibu pejabat KWSP Kuala Lumpur dan Petaling Jaya, ia bakal diperluaskan pada tahun hadapan di enam lagi bandar utama termasuk memperkenalkannya di 67 cawangan seluruh negara, bergantung kepada maklum balas yang diterima kelak.

Untuk maklumat lanjut ber­kenaan RAS, ahli boleh melayari laman web, www.kwsp.gov.my atau menghubungi Pusat Panggilan KWSP di 03-89226000 (dari 8 pagi hingga 6 petang, Isnin hingga Jumaat). Ahli juga boleh mengunjungi cawangan di Jalan Raja Laut, Kuala Lumpur atau Jalan Gasing, Petaling Jaya, untuk mendapatkan khidmat nasihat secara percuma.

– See more at: http://www.utusan.com.my/rencana/ramai-menderita-selepas-bersara-1.39885#sthash.6KNNezGs.dpuf

Ramai tak tahu kena HCV

Dianggarkan 160 juta orang dijangkiti Hepatitis C (HCV) di seluruh dunia, dengan 350,000 daripada mereka meninggal dunia setiap tahun.

Dua punca utama HCV disebabkan amalan minum alkohol secara berlebihan, dan dijangkiti daripada proses pemindahan darah atau organ, khususnya sebelum 1992.

getty_rm_illustration_of_hepatitis_c

Keadaan itu berlaku apabila darah daripada penderma tidak disaring daripada jangkitan seperti hepatitis C. Selain itu, jangkitan boleh berpunca daripada perkongsian jarum penyalahgunaan dadah.

Suntikan menggunakan jarum tercemar boleh mendedahkan individu dengan virus ini. Berkongsi barang kegunaan peribadi seperti pencukur dan berus gigi juga menjadi punca. Bayi dilahirkan daripada ibu yang dijangkiti HCV juga berisiko, selain mengadakan hubungan seks dengan mereka yang dijangkiti HCV.

Ketua Gastroenterologi dan Hepatologi Universiti Malaya, Prof Dr KL Goh, berkata, ramai tidak menyedari mereka dijangkiti HCV disebabkan tiada sebarang gejala.

“Kira-kira 80 peratus pesakit yang dijangkiti HCV tidak tahu mengenai kewujudannya sehingga 30 tahun lamanya. Ini kerana HCV tidak menunjukkan gejala. Akibat tidak sedar, ramai mangsa lewat mendapatkan rawatan.

“Kelewatan itu menyebabkan berlaku kerosakan hati, seterusnya serangan itu meninggalkan parut pada hati atau sirosis yang menyebabkan organ itu menjadi keras,” katanya dalam sesi taklimat HCV di ibu negara, baru-baru ini.

Kira-kira 25 peratus sirosis boleh berkembang menjadi barah dengan 33 peratus daripada penghidap menemui ajal.

HCV sukar dikesan kerana selalu menyerang tanpa membawa kesan khusus atau tidak berpanjangan.

Dr Goh berkata, hati memainkan peranan penting bagi memastikan seseorang dapat menjalani kehidupan seperti biasa. Ini kerana hati mengawal lemak, protein serta gula bagi memastikan kita terus hidup, selain membuang toksin dari dalam tubuh. Di negara ini, kira-kira 1.5 peratus atau 451,000 daripada jumlah keseluruhan penduduk dijangkiti HCV.

“Saya yakin jumlah ini akan meningkat jika tidak ada ujian saringan darah untuk HCV dijalankan. Prosedur saringan darah perlu dimasukkan ke dalam pakej pemeriksaan kesihatan.

“Penyakit ini hanya boleh dikesan menerusi pemeriksaan darah dan orang ramai, terutama yang menerima pemindahan darah dan menjalani pembedahan memindahkan organ sebelum 1992 khususnya, digalakkan menjalani ujian darah sekurangnya setahun sekali,” katanya.

Pada masa ini, hanya ada suntikan agen antivirus bersama interferon yang disuntik di perut seminggu tiga kali. Pesakit juga diberi pil ribavirin yang dimakan setiap hari bagi menghalang jangkitan daripada menular ke seluruh organ itu.

Di rantau Asia Pasifik, kira-kira 27 peratus saja orang awam tahu mengenai HCV, 22 peratus mengetahui ia boleh dirawat manakala 19 peratus lagi faham mengenai akibat jika tidak dirawat.

INFO

Faktor risiko jangkitan HCV

– Berkongsi peralatan suntikan ubat

– Pemindahan darah/organ sebelum pemeriksaan diperkenalkan (di Malaysia sebelum 1994)

– Berkongsi menggunakan peralatan yang tidak disteril dalam bidang perubatan atau pergigian

– Tatu dan bertindik menggunakan perkakas tidak disteril

– Cedera tercucuk picagari (petugas kesihatan)

– Aktiviti seks tanpa perlindu­ngan atau banyak pasangan

– Pemindahan dari ibu kepada bayi sewaktu bersalin

– Akupuntur

– Suntikan dadah, walaupun hanya sekali

Ujian darah kesan bahan dalam darah dan kaitannya dengan HCV. Ini termasuk:

– Anti HCV (sejenis antibodi)

– ALT (sejenis enzim hati)

– HCV RNA (cebisan bahagian virus berkenaan)

– Genotip (satu strain virus ini)

Artikel ini disiarkan pada : Ahad, 17 Mei 2015 @ 5:00 AM

– See more at: http://www.hmetro.com.my/node/51413#sthash.PWDdsoX4.dpuf

Boleh dianggap pelaburan

Kuala Lumpur: Mengambil insurans atau takaful bagi perlindungan kediaman tidak boleh lagi dilihat sebagai sesuatu yang membebankan memandangkan risiko kerugian serius mungkin ditanggung sekiranya pemilik tidak mengambil polisi untuk kediaman mereka.

Perunding Kewangan Islam di Al-Falah Advisor Ahmad Humaizi Mat Noor berkata, masyarakat perlu mula menanam kepercayaan bahawa perlindungan insurans atau takaful adalah satu bentuk pelaburan dan bukan sekadar perlindungan semata-mata.

“Pemilik kediaman perlu memikirkan risiko kerugian serius yang bakal berlaku sekiranya tiada perlindungan dan bukannya mengalami kerugian terhadap sumbangan caruman yang dibayar setiap tahun,” katanya.

Menurutnya, memandangkan kekerapan kejadian bencana alam di Malaysia sejak kebelakangan ini, syarikat insurans dan pengendali takaful perlu lebih agresif dalam memberi kesedaran kepada masyarakat akan kepentingan untuk mengambil perlindungan.

“Walaupun mereka perlu menanggung kos tambahan, namun ia tidak menjadi satu bebanan sekiranya pengguna mengetahui kepentingan menangani risiko bencana alam.

“Kawasan yang kerap mengalami bencana alam wajar dijadikan satu syarat untuk mempunyai perlindungan bencana alam, terutamanya kepada mereka yang membuat pembiayaan perumahan dengan institusi perbankan,” katanya.

Menurutnya, setiap polisi mempunyai kadar bayaran tahunan yang berbeza mengikut risiko yang ingin dilindungi bergantung kepada syarikat insurans atau pengendali takaful.

“Tidak ramai yang memiliki polisi melindungi bencana alam kerana ia tidak menjadi syarat untuk mengambil perlindungan berkenaan oleh institusi kewangan yang membiayai pinjaman perumahan.

“Masyarakat menganggap perlindungan bencana alam tidak perlu dan hanya memadai dengan insurans kebakaran asas yang disyaratkan bank,” katanya.

Ahmad Humaizi berkata, kebanyakan pemilik kediaman percaya bahawa sekiranya berlaku bencana alam, ia tidak akan merosakkan harta benda mereka.

“Kebiasaannya, apabila kita membuat keputusan sama ada untuk mengambil langkah perlindungan, kita cenderung untuk merujuk pengalaman masa lalu.

“Kita membuat keputusan berdasarkan kepercayaan yang bencana alam yang teruk tidak akan berlaku kepada hartanah kita, kerana ia tidak berlaku kepada kita baru-baru ini sedangkan sejarahnya pernah berlaku pada 40 atau 50 tahun yang lalu sebagaimana banjir besar di Kelantan pernah terjadi pada tahun 1967,” katanya.

– See more at: http://www.hmetro.com.my/node/21162#sthash.u0qqNwOn.dpuf

Kepentingan pengurusan risiko dan skim takaful

gefahr_und_risiko_artikel

Secara ringkasnya, risiko adalah kebarangkalian atau kemungkinan berlakunya musibah ke atas seseorang. Mungkin kita jarang berbicara mengenai risiko, namun begitu, kita sering diperdengarkan dengan cerita atau berita mengenai ahli keluarga, rakan taulan atau rakyat Malaysia yang ditimpa musibah seperti kematian, jatuh sakit, ditimpa kesusahan atau mengalami masalah kewangan.

Musibah sememangnya tidak dapat dijangka atau diramalkan. Ia datang tanpa kita sangka dan boleh berlaku kepada sesiapa sahaja. Justeru itu, pengurusan risiko bukanlah bermakna seseorang individu itu mampu mengawal situasi dan mampu mengelak daripada terjadinya musibah tersebut, tetapi boleh berusaha untuk mengurangkan kesan yang ditanggung selepas berlakunya sesuatu yang tidak diingini. Seseorang individu telah melaksanakan pengurusan risiko apabila beliau berusaha untuk mengurangkan kesan daripada musibah tersebut.

Sebagai contoh, seorang bapa yang menyertai skim takaful bagi mengurangkan beban kewangan ke atas isteri dan anak-anak apabila ketiadaannya, sebenarnya sedang melaksanakan pengurusan risiko. Beliau berusaha untuk mengurangkan trauma ahli keluarganya di atas ketiadaannya kelak dan ahli keluarga tidak perlu risau mengenai perbelanjaan kesihatan atau tabungan masa hadapan dengan adanya perlindungan takaful. Begitu juga apabila seorang anak menyertai skim takaful sebagai persediaan menangani peningkatan kos perbelanjaan perubatan. Si anak sebenarnya sedang menguruskan risiko apabila beliau berusaha untuk mengurangkan tekanan kewangan yang bakal dialami oleh ibu bapa dan keluarga sekiranya berlaku sebarang musibah ke atas dirinya.

Kita sememangnya tidak dapat lari daripada risiko atau musibah. Namun, ianya boleh berubah menjadi tragedi apabila pemergian seorang bapa menghancurkan masa depan semua anak-anak atas sebab masalah kewangan yang berlaku kerana ketiadaannya.

Boleh juga berlaku apabila perbelanjaan perubatan seseorang ditanggung sepenuhnya menggunakan ke semua wang simpanan. Adakalanya sumber pendapatan turut hilang kerana serangan sesuatu penyakit mengakibatkan individu terbabit tidak boleh meneruskan kerjayanya. Ini menunjukkan bahawa pengurusan risiko dalam kehidupan kita dan keluarga adalah amat penting.

Dengan adanya skim takaful, rakyat Malaysia diberi kemudahan untuk melaksanakan pengurusan risiko dengan cara patuh syariah. Melalui takaful, peserta membuat caruman berdasarkan kontrak Tabarru (sedekah) ke dalam satu dana bertujuan untuk membantu bukan sahaja peserta itu sendiri, malah peserta-peserta lain dalam skim tersebut.

Artikel Penuh: http://ww1.utusan.com.my/utusan/Ekonomi/20140425/ek_05/Kepentingan-pengurusan-risiko-dan-skim-takaful#ixzz3K3CSUuk3
© Utusan Melayu (M) Bhd

Elak potong kaki

WDD-infographic-warning-signs-EN

Ramai dalam kalangan kita lebih bimbang mengenai penyakit jantung dan barah yang menjadi dua penyebab utama kematian dan memberik hanya sedikit perhatian terhadap diabetes.

Sepatutnya tidak begitu kerana diabetes ialah penyakit membawa maut yang meningkat dengan cepat dan menambah risiko kepada penyakit pembunuh utama yang lain.

Kira-kira 360 juta orang kini menghidap diabetes di seluruh dunia, manakala Kajian Kesihatan dan Kemorbidan Kebangsaan (NHMS) Malaysia pada 2011 menunjukkan, berlaku peningkatan daripada 14.9 peratus pada 2006 kepada 20.8 peratus pada 2011. Ini bermaksud seorang dalam setiap lima rakyat Malaysia dewasa kini penghidap diabetes.

Peningkatan jumlah penghidap diabetes selari dengan pertambahan saiz badan mereka yang berkembang secara berterusan dalam tempoh dua tahun kebelakangan ini.

Diabetes ialah penyakit yang tidak boleh dipulihkan tetapi dengan usaha mencukupi, kita boleh melambat atau menghentikan komplikasi yang dikaitkan dengan kemajuan penyakit itu. Mengawal tahap glukos darah sangat penting untuk meminimumkan komplikasi yang berkait dengan diabetes.

Kawalan gula dalam darah yang tidak baik untuk satu tempoh panjang akan membawa kepada beberapa komplikasi, termasuk penyakit jantung, penyakit buah pinggang, retinopati dan neuropati (kerosakan saraf).

Kerosakan saraf diabetes

Hilang deria rasa, rasa kebas, berdenyut-denyut, sakit, rasa terbakar, malah rasa seperti dicucuk-cucuk dengan jarum pada kaki, jari kaki, jari tangan, lengan dan tangan ialah gejala kerosakan saraf.

Kerosakan saraf juga boleh berlaku dengan senyap, maksudnya anda langsung tidak menunjukkan gejala. Keadaan ini sangat berbahaya, terutama bagi penghidap diabetes dan pradiabetes. Tahukah anda, sehingga 60 hingga 70 peratus penghidap diabetes juga mengalami beberapa jenis kerosakan saraf?

Jika tindakan segera tidak diambil, keadaan ini akan membawa kepada pemotongan anggota iatu satu daripada komplikasi neuropati yang paling berpotensi menjadi serius.

[wdsm_ad id=”2288″ class=” ” ]

Diabetes penyebab utama pemotongan anggota bawah di seluruh dunia

Doktor meramalkan hampir separuh daripada semua pemotongan anggota disebabkan oleh neuropati dan masalah peredaran yang boleh dielakkan.

Di Malaysia, sejumlah besar pesakit diabetes dimasukkan ke wad ortopedik di hospital kerajaan disebabkan komplikasi kaki diabetes. Majoriti daripada mereka perlu tinggal di hospital untuk tempoh lama dan perlu dimasukkan ke wad serta dibedah berulang kali.

Segelintir pula memerlukan pemotongan di sekeliling kaki atau buku lali, manakala segelintir lagi terpaksa menerima pemotongan di bawah atau atas lutut. Risiko mengalami pemotongan kaki ialah 27.7 kali lebih besar untuk seseorang yang menghidap diabetes.

Faktor yang membawa kepada pemotongan anggota

Beberapa faktor utama biasanya menyebabkan pengulseran dan seterusnya amputasi. Ini termasuk:

i) Neuropati periferal yang mengurangkan deria rasa-mungkin ada sebiji batu kecil di dalam kasut anda dan anda terus berjalan sepanjang hari tanpa menyedarinya.

ii) Penyakit vaskular-yang mengurangkan aliran darah ke kaki.

Kedua-dua keadaan ini menyebabkan pesakit mudah mendapat ulser dan lepuhan yang boleh membawa kepada jangkitan dan jika dibiarkan akan membawa kepada pemotongan.

Penghidap diabetes harus mendapat pendidikan asas mengenai penjagaan kaki dan memastikan mereka membuat pemeriksaan kaki secara tetap. Risiko mendapat pengulseran boleh dinilai melalui pemeriksaan klinikal asas terhadap kaki pesakit.

Selain mengamalkan penjagaan kaki dan kebersihan diri yang baik, penghidap diabetes hendaklah mengambil ubat merendahkan gula dalam darah pada setiap hari seperti dipreskripsikan oleh doktor mereka. Jangan sesekali tertinggal satu dos.

Satu makanan tambahan yang berguna untuk penghidap diabetes dikenali sebagai mecobalamin sebenarnya ditemui oleh sepasukan saintis Jepun. Bentuk aktif vitamin B12 ini membantu regenerasi saraf periferal yang rosak.

Mecobalamin-Vitamin B12 yang aktif

Mecobalamin ialah satu bentuk vitamin B12 yang aktif dari segi neurologi yang penting kepada sistem saraf pusat dan periferal iaitu untuk membantu melindungi daripada proses degenerasi sistem saraf dan menggalakkan saraf sihat.

Dengan mecobalamin, hati tidak perlu menukarkan bentuk B12 yang tidak aktif iaitu ‘cyanocobalamin’ kepada mecobalamin kerana ia menjadi aktif apabila diambil secara oral. Mengambil 500 mikroram (mcg) mecobalamin tiga kali sehari selama empat bulan berjaya menghasilkan penurunan kerosakan saraf periferal penghidap diabetes.

Penyelidikan juga membuktikan bentuk Vitamin B12 yang aktif ini, mecobalamin, lebih berkesan berbanding Vitamin B12 yang biasa (cyanocobalamin) untuk memulihkan semula saraf rosak dalam kalangan penghidap diabetes.

Panduan penjagaan kaki harian untuk penghidap diabetes

1. Periksa kaki dan jari anda setiap hari dan bersihkan dengan sabun lembut. Sabun yang kasar mungkin merosakkan kulit.

2. Rasa suhu air dengan jari tangan atau siku anda sebelum memasukkan kaki ke dalam air kerana penghidap diabetes tidak dapat membezakan sama ada air itu terlampau panas atau sejuk. Kelecuran mungkin boleh berlaku dengan mudah.

3. Perlahan-lahan lap dan keringkan kaki anda, terutama di celah jari kaki. Jangkitan boleh berlaku di tempat lembap.

4. Jika kaki anda terlalu kering, ia mungkin merekah dan menyebabkan jangkitan. Lembutkan kulit yang kering dengan menyapu losyen, jeli petroleum, lanolin atau minyak. Elak menyapu di celah jari kaki jika ada kudis atau jangkitan di situ.

5. Maklumkan doktor anda dengan segera jika wujud kudis, lecur, lebam, luka atau sebarang perubahan lain pada badan anda.

Artikel ini disiarkan pada : Ahad, 9 November 2014 @ 5:00 AM

– See more at: http://www.hmetro.com.my/node/7510#sthash.IGfngy4P.dpuf

1 2